Pages

In My Dream  

Monday, January 11, 2010

Episode. 1.

အိမ္္မက္ကစေတာ့ .....
အိမ္မက္ထဲမွာကၽြန္ေတာ္အိပ္ေနတယ္။
အိမ္မက္ထဲမွာပဲကၽြန္ေတာ္ႏိုးလာေတာ့ ... ႏြားႏို ့တစ္ခြက္ေသာက္မယ္စိတ္ကူးၿပီး၊
မီးဖိုေခ်ာင္ကိုဝင္လိုက္တဲ့အခါ လက္ေတြက coffee ခါးခါးတစ္ခြက္ကိုေဖ်ာ္လို ့ ...။
ဒါနဲ ့ပဲ coffee ခြက္ကေလးကိုကိုင္ကာ ဗဟုတုတ၇ွာမယ္ေပါ့။ အဲဒီလိုစိတ္ကူးၿပီး
Laptop ကိုကိုင္လိုက္ေတာ့၊ လက္ေခ်ာင္းေလးေတြက pc game ၁ ခုကိုစတင္ play ေနၿပီ။
Game Over လဲၿဖစ္သြားေ၇ာ၊ ေတာ္ၿပီၿမိဳ ့ထဲသြားမယ္ေပါ့။
Bus stop ကိုသြားၿပီးလိုင္းကားေလးတိုးစီးလိုက္မယ္စိတ္ကူးေတာ့၊
အမယ္ ... လက္ေတြက Taxi ကိုတား၊ ပါးစပ္ကေစ်းေတာင္မွစစ္ေနၿပီဗ်။
စီးဘူးကြာ၊ စီးဘူးလို ့ၿငင္းဆန္မယ္ႀကံခါ၇ွိေသး၊ ေဇယ်ာလိႈင္တစ္ေယာက္
Taxi ေပၚမွာမိန္ ့မိန္ ့ႀကီးထိုင္ေတာင္ေနၿပီခင္ဗ်။
ဒီလိုနဲ ့ၿမိဳ ့ထဲေ၇ာက္သြားေ၇ာဆိုပါေတာ့။
ၿမိဳ ့ထဲက ဂ်ာနယ္ေ၇ာင္းတဲ့ဆိုင္တစ္ခုကိုဝင္ၿပီး Internet ဂ်ာနယ္ဝယ္အံုးမွလို ့
ေတြးမိေတာ့၊ ဟဲဟဲ ထြန္းထြန္းလြင္လိုပဲ ေဘာလံုးဂ်ာနယ္ကိုလက္ကကိုင္ၿပီးေနၿပီဗ်။
ညစ္လာၿပီကြာ၊ အိမ္ၿပန္တာပဲေကာင္ပါတယ္လို ့စိတ္ကူးမိၿပန္ေတာ့၊
ေဇာ္မင္းတို ့၊ မ်ိဳးဝင္းတို ့လိုပဲေၿခေထာက္ေတြက Beer Shop ကိုဦးတည္လို ့သြားေနၿပီ။
ဟား ..... ေ၇ာဂါပဲဗ်ာ။
ဒီလိုနဲ ့အိမ္လဲၿပန္ေ၇ာက္ေ၇ာ၊ မူးတာကမူးတာပဲ ဘု၇ားေလးေတာ့၇ွိခိုးအံုးမယ္
ဆိုၿပီးစီတ္ထဲေတြးတံုး၇ွိေသး ... ၊
အိမ္မက္ထဲမွာကၽြန္ေတာ္ၿပန္အိပ္ေပ်ာ္သြားပါေလေ၇ာဗ်ာ။
( ဒါကေတာ့ေမာင္ေမာင္လြင္ၿဖစ္ေနႀက style )
( ထြန္းထြန္းလြင္၊ ေဇာ္မင္း၊ မ်ိဳးဝင္း၊ ေမာင္ေမာင္လြင္ တို ့ဆိုသည္မွာ၊ ကၽြန္ေတာ္၇ဲ ့
ေသြးေသာက္၊ဘာေသာက္ညာေသာက္ညီအစ္ကိုသယ္၇င္းမ်ားၿဖစ္ပါတယ္။
အမ်ားႀကီးက်န္ေနပါေသးတယ္။ ငါတို ့နာမည္ေတြႀကေတာ့ပါလဲပါဘူး။
အခ်စ္ေပါ့ၿပီလားလို ့ေတာ့မယူဆလိုက္ႀကပါနဲ ့။
က်မ္းေလးသြားမွာစိုးလို ့ခ်န္ထားခဲ့၇ေႀကာင္းပါသယ္၇င္းတို ့ေ၇ ... )

Episode. 2.

အိမ္မက္ထဲမွာကၽြန္ေတာ္ၿပန္အိပ္၇င္း၊ အိမ္မက္ေတြထပ္မက္ၿပန္ပါေလေ၇ာ ...။
လူေတြ၊လူေတြ ဟိုဟိုဒီဒီသြားလာေနႀကတာ ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ ့ပါပဲ။
အသက္ခပ္ႀကီးႀကီးလူႀကီးတစ္ေယာက္ကေတာ့ ထိုင္ခံုႀကီးတစ္လံုးကိုမၿပီးလမ္းေတြေလွ်ာက္လို ့။
ခဏႀကာေတာ့ေမာသြားတယ္ထင္တာပဲ၊ ထိုင္ခံုႀကီးကိုခ်၊
ၿပီးေတာ့အဲဒီခံုႀကီးေပၚမွာခန္ ့ခန္ ့ႀကီးထိုင္လို ့ဗ်။
အေမာလဲေၿပသြားေ၇ာ ခံုႀကီးကိုၿပန္မ၊ လမ္းဆက္ေလွ်ာက္ၿပန္ေ၇ာ။
ဒီလိုပဲေလွ်ာက္လိုက္၊ေမာ၇င္ခ်ၿပီးထိုင္လိုက္၊ၿပန္မၿပီးေလွ်ာက္သြားလိုက္လုပ္ေနေတာ့၊
ကၽြန္ေတာ္လဲမေနႏိုင္မထိုင္ႏိုင္နဲ ့ေၿပာမိတာေပါ့ေနာ္ ... ။
" ဘာလို ့ဒီခံုႀကီးကိုမၿပီး၊ ေလွ်ာက္သြားေန၇တာတံုး။
နားၿခင္၇င္ေတြ ့တဲ့ခံုမွာပဲနားလိုက္ၿပီးေ၇ာဗ်ာ။
ပင္းပန္းလိုက္တာ "
သူကၿပံဳးတယ္ဗ်။ ၿပီးေတာ့ ...
" ငါ၇ၿခင္တာက၊ ဒီခံုကေပးတဲ့သက္ေတာင့္သက္သာၿဖစ္မႈ၊ ေနာက္ေတြ ့၇မဲ့ခံုေတြက၊ ဒီခံုေလာက္ငါ့၇ဲ ့ေက်နပ္မႈကို ေပးႏိုင္မေပးႏိုင္ဆိုတာမေသၿခာဘူးေလ။
ဒီေတာ့ ငါ့အေနနဲ ့၊ငါ၇ၿခင္တဲ့ေက်နပ္မႈကိုေသၿခာေပါက္၇ႏိုင္ဖို ့အတြက္
ဒီခံုကိုအေလးခံၿပီးငါသယ္တယ္။
ပင္ပန္း၇တာနဲ ့ငါၿပန္၇တဲ့ေက်နပ္မႈဟာထိုက္တန္တယ္လို ့ ငါထင္ေနေသးသမွ်ဒီလိုပဲငါသယ္သြားေနအံုးမွာပဲ " လို ့ၿပန္ေၿဖတယ္ခင္ဗ်။
ဒါနဲ ့ပဲကၽြန္ေတာ္လဲဟုတ္ေတာ့လဲဟုတ္သားဟ လို ့ေတြးၿပီး
သူ ့အနားကထြက္လာေတာ့ ...
လူ၇ြယ္တစ္ေယာက္၊ ခုနကလူႀကီးလိုပဲ ထိုင္ခံုႀကီးတစ္လံုးနဲ ့ဟိုဟိုဒီဒီ
သြားေနတာကိုၿမင္၇ၿပန္ေ၇ာ။
မတူတာကေတာ့ ဒီလူ၇ြယ္ကခံုႀကီးကိုမၿပီးသြားေနတာမဟုတ္ဘူးဗ်၊
ဘီးေလးခုတတ္ၿပီး ခံုႀကီးကိုတြန္းသြားေနတာ။
ကၽြန္ေတာ္လဲ သူႀကေတာ့သူလိုၿခင္တဲ့ေက်နပ္မႈ၇ဖို ့ခုနလူႀကီးေလာက္
မပင္ပန္းပါလားလို ့ေတြးၿပီး၊ သူ ့၇ဲ ့ Idea ေလးကိုသေဘာႀကမိတာနဲ ့
" ေဟ့ ... ခင္ဗ်ားကေတာ့မဆိုးဘူးဗ်၊ Idea ေလးကလန္းတယ္။ နဲနဲပိုၿပီးသက္သာသြားတာေပါ့ဗ်ာ " လို ့လွမ္းၿပီးခ်ီးက်ဳးလိုက္မိတယ္။
" ဒီလိုပါပဲကြာ။ လူတိုင္းလူတိုင္းဟာ လိုၿခင္တဲ့အ၇ာတစ္ခုကိုအၿမဲပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ဖို ့အတြက္ နည္းမ်ိဳးစံုနဲ ့ႀကိဳးစားေနႀကတာပါပဲ။ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ကိုယ္လုပ္၇ပ္အေပၚ ကိုယ္ကေက်နပ္ေနဖို ့ပဲလိုတာပါကြာ" လို ့သူကၿပန္ေၿဖတယ္ခင္ဗ်။
ေႀသာ္ ... ဟုတ္တာပဲ လို ့ေတြးၿပီး၊ ကၽြန္ေတာ္လမ္းဆက္ေလွ်ာက္ၿပန္တယ္။
ဒီလိုနဲ ့ေလွ်က္လာ၇င္းလူငယ္တစ္ေယာက္ခင္ဗ်။
ေက်ာပိုးအိပ္ေလးတစ္လံုးကလြဲၿပီးဘာမွလဲပါဘူး။
သီခ်င္းေလးဆိုၿပီးေပါ့ေပါ့ပါးပါးပဲလမ္းေလွ်ာက္ေနတာကိုၿမင္လိုက္ေတာ့ ...
ဟာ ... ဟုတ္ၿပီ။ ငါ့လိုငပ်င္းမ်ိဳးလဲ၇ွိေသးတယ္ဟ လို ့ေတြးမိၿပီး
" ေဟ့ ... သယ္၇င္း။ မင္းကေတာ့အလန္းဆံုးပဲ။ ဘာမွလဲမပါဘူး။
ပင္ပန္းမႈလဲမေတြ ့၇ဘူး။ ဒီလိုေနေတာ့လဲၿပီးတာပါပဲ။

သူတို ့အေတြးအေခၚေတြကသာဂြမ္းေနႀကတာ။ ဟား ... ဟား။ "

ဆိုၿပီးစကားေ၇ာေဖါေ၇ာနဲ ့မိတ္သြားဖြဲ ့လိုက္ေတာ့၊
မဟုတ္ဘူးကြ၊ ဒီမွာႀကည့္ဆိုၿပီး သူ ့ေက်ာပိုးအိပ္ထဲကေနအ၇ာတစ္ခုကိုထုတ္ယူလိုက္ၿပီး၊
တဆင့္ၿခင္းေၿဖခ်လိုက္ေတာ့ ... လွပေသသပ္တဲ့ခံုေလးတစ္လံုးဗ်။
သူကအဲ့ဒီခံုေလးမွာထိုင္ၿပီး
" ဒီလိုကြ။ ငါသယ္လာတာေတြကမ်ားမွမ်ားပဲ။
ဒါေပမဲ့ အဲ့ဒါေတြအားလံုးကို
ငါနဲ ့တစ္သားတဲၿဖစ္ေနေအာင္ႀကိဳးစားၿပီး
ေပါင္းစပ္ဖန္တီးထားခဲ့လို ့

မင္းအၿမင္မွာငါကဘာမွလဲမပါဘူးလို ့ထင္ေနတာပါကြာ "
လို ့၇ွင္းၿပတယ္။
ဒါနဲ ့ပဲ လူႀကီး၊ လူ၇ြယ္၊ လူငယ္ ဒီ ၃ မ်ိဳးထဲကဘယ္လိုပံုစံမ်ိဳးနဲ ့
ငါလိုၿခင္တာကိုသယ္ေဆာင္၇င္ေကာင္းမလဲလို ့ေတြး၇င္း အိမ္မက္ထဲမွာ
ကၽြန္ေတာ္လမ္းဆက္ေလွ်ာက္ပါေလေ၇ာ ...။

Episode. 3.

အဲဒီလိုေလွ်ာက္လာ၇င္း လိုအပ္မယ္ထင္တာေတြကိုလဲ
ေလာဘတႀကီးနဲ ့ကၽြန္ေတာ္ေကာက္ယူလာခဲ့တာေပါ့။
ေကာက္ယူတာေတြကမ်ားလာေလေလပိုၿပီးေလးလာေလၿဖစ္၇မယ့္အစား၊
ပိုပိုေပါ့လာလာၿပီးတစ္လွမ္းထက္တစ္လွမ္း ကၽြန္ေတာ္၇ဲ ့ေၿခေထာက္ေတြဟာ
ေၿမႀကီးကေနလြတ္လြတ္လာပါေတာ့တယ္။
အဲဒီအၿဖစ္အပ်က္ကို၊ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ေတာ့တယ္ဟုတ္ပါလား၊
ငါကြလို ့စိတ္ထဲမွာထင္ေနေတာ့တာေပါ့ဗ်ာ။
ဒီလိုနဲ ့ေၿခလွမ္းတစ္လွမ္းကိုလွမ္းလိုက္တိုင္းေၿမႀကီးနဲ ့ေဝးေဝးလာလိုက္တာ
ေတာ္ေတာ္ေလးလဲခ၇ီးေ၇ာက္ေ၇ာ၊
ဘြား ... ဆိုၿပီးကၽြန္ေတာ္၇ဲ ့ေရွ့မွာေတာင္ႀကီးတစ္လံုးကိုၿမင္လိုက္၇ပါေလေ၇ာ။
ႀကည္လိုက္ေတာ့ ေတာင္ႀကီးကနာမည္၇ွိတယ္ဗ်။
" ေအာင္ၿမင္မႈေတာင္ " တဲ့။
ႀကိဳးစားၿပီးတက္ေနတဲ့သူေတြလဲမ်ားမွမ်ားေပါ့ဗ်ာ။
ေတာင္ထိပ္ကလဲ ကၽြန္ေတာ္အခုေ၇ာက္ေနတဲ့
အၿမင့္နဲ ့ဆိုနီးနီးေလးဗ်။ ဒါနဲ ့ပဲ လမ္းလဲႀကံဳေနတယ္။ ေတာင္ထိပ္ကလဲနီးေနၿပီ။
ဒီေတာ့ေတာင္ထိပ္ကိုေတာ့တက္လိုက္အံုးမွပဲလို ့စဥ္းစာၿပီး တက္ဖို ့ႀကိဳးစားလိုက္ေတာ့
၇ဘူးဗ်။ ေန၇ာကေတာင္နဲနဲမွမေ၇ြ ့ဘူး။ ဘာလဲဟ လို ့ေတြးမိၿပီး
အနားမွာ၇ွိတဲ့ လူတစ္ေယက္ကိုေမးလိုက္မိတယ္။
ဘာလို ့ကၽြန္ေတာ္တက္မ၇ၿဖစ္ေနတာလဲေပါ့။
သူၿပန္ေၿဖတာကေတာ့၇ွင္းတယ္။တိုတိုေလးပဲ။
" ဒီေတာင္ကေအာက္ေၿခကေနစၿပီးတက္မွ၇တာဗ် " တဲ့။
ကဲ။ ဒါဆိုလဲထားစမ္းကြာ။ေနပေစ။ေအာက္ဆံုးကိုေတာ့ၿပန္မဆင္းႏိုင္ေတာ့ဘူး
လို ့ေတြးၿပီးအဲ့ဒီေတာင္ႀကီးနားကေနကၽြန္ေတာ္ထြက္လာခဲ့တာေပါ့။
ၿပီးေတာ့လမ္းဆက္ေလွ်ာက္၊ ေတြ ့သမွ်ေကာက္၊
ေၿခေထာက္ကလဲေၿမႀကီးနဲ ့ေဝးသည္ထက္ေဝး။
ဒီလိုနဲ ့ပဲတစ္ေန၇ာေ၇ာက္ေတာ့ ေတြ ့ၿပန္ၿပီ " အခြင့္အေ၇းေတာင္ " တဲ့။
တိုတိုပဲေၿပာ၇မယ္ဆို၇င္ေတာ့ လမ္းတစ္ေလွ်က္လံုးေတြ ့ခဲ့တာေပါ့၊
ေတာင္ေတြကအမ်ိဳးမ်ိဳး၊ မွားမွမ်ားပဲ။ ခက္တာကဘယ္တစ္ခုမွ ေတာင္ထိပ္ကိုေ၇ာက္ဖို ့
ကၽြန္ေတာ္ႀကိဳးစားႀကည့္လို ့မ၇ဘူးၿဖစ္ေနတယ္။
အားလံုး ေအာက္ေၿခကစတက္မွ၇မယ္ ဆိုတာေတြႀကီးပဲၿဖစ္ေနေတာ့၊
ငါဟာ အၿမင့္တစ္ေန၇ာကိုေ၇ာက္ေနတာမဟုတ္ဘူး။
တစ္ေၿမာက္ေၿမာက္နဲ ့ၿဖစ္ၿပီးေအာက္ေၿခလြတ္ေနတာပါပဲလား

ဆိုတာကိုကၽြန္ေတာ္သေဘာေပါက္သြားတယ္။

Episode. 4.

ဒါနဲ ့ပဲ၊ မၿဖစ္ေၿခဘူး။အခ်ိန္ေတာ့မွီႏိုင္ပါေသးတယ္လို ့ေတြးၿပီး
ေၿမႀကီးေပၚကိုကၽြန္ေတာ္ေက်ေက်နပ္နပ္ႀကီးခုန္ခ်လိုက္ပါေလေ၇ာ။
အဲ့ဒီမွာ ထူးဆန္းတာက ကၽြန္ေတာ္ေကာက္ယူခဲ့တဲ့ဟာေတြကလဲ
သူတို ့ဟာသူတို ့မေနခဲ့ပဲ ကၽြန္ေတာ္နဲ ့အတူေၿမႀကီးေပၚကိုလိုက္ပါခုန္ခ်ေတာ့တာပါပဲ။
ဒီလိုနဲ ့ကၽြန္ေတာ္ဟာတစ္ေၿဖးေၿဖးၿပဳတ္က်လာ၇င္း၊ ေႀကာက္လန္ ့စိတ္ေတြမ၇ွိေတာ့ပဲ
၇င္ထဲမွာၿဖစ္ေနတဲ့ေအးကနဲအ၇သာနဲ ့တလွပ္လွပ္ၿဖစ္ေနတဲ့အ၇သာကို
ခံစားႀကိဳက္ႏွစ္သက္တတ္လာၿပီး၊ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီးေအာက္ကိုမေ၇ာက္မၿခင္းခုန္ခ်ခဲ့တာေပါ့။
ဆြဲငင္အားေတြဘာေတြတစ္စံုတစ္၇ာကိုသာဂ၇ုစိုက္စ၇ာမလိုဘူးဆို၇င္၊ ဘယ္လိုၿပဳတ္ႀကမႈမ်ိဳးကမွ၊ အထိမနာေစႏိုင္ဘူး ဆိုတဲ့အေတြးအေခၚတစ္ခုကိုလဲ
ခပ္တည္တည္နဲ ့ေကာက္ခ်က္ခ်လိုက္မိတာေပါ့။
မွန္လား၊ မမွန္ဘူးလားေတာ့မစဥ္းစားပါဘူး။
ကိုယ့္အေတြနဲ ့ကိုယ္ပဲေလ။
ေၿမႀကီးနဲ ့လဲေၿခေထာက္ေတြထိသြားေ၇ာ ...
ဘာမွကိုမၿမင္၇ေတာ့ဘူးဗ်။ ေမွာင္လိုက္တာမွ ပိန္းလို ့။ေနာင္တေတာ့မ၇ပါဘူး။
ဘာမွမၿမင္၇တဲ့အတူေတာ့ၿငိမ္ၿငိမ္ေလးထိုင္ေနတာပဲေအးပါတယ္ဆိုၿပီး၊
မ်က္စိကိုမွိတ္၊ ေၿမႀကီးေပၚမွာတင္ပေလေခြထိုင္လို ့ေတြးၿခင္၇ာေတြး
ေအးေဆးပဲ ႏွပ္ေနလိုက္တာေပါ့ဗ်ာ။
ႀကာလာေတာ့မ၇ေတာ့ဘူး။ပ်င္းလာတယ္ဗ်။ ဟိုစပ္စပ္ဒီစပ္စပ္ေလွ်ာက္သြား၊
ေလွ်ာက္လုပ္၊ ေလွ်ာက္ေမးတတ္တဲ့ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ဒီအေၿခအေနႀကီးက
သီးခံႏိုင္စ၇ာမေကာင္းေတာ့ဘူး။
ဒါနဲ ့ပဲ ထိုင္ေနတာထက္စာ၇င္၊ ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ထသြားတာကမွပိုေကာင္းအံုးမယ္လို ့ေတြးၿပီး
အလင္းေ၇ာင္ေလးဘာေလးေတြ ့လိုေတြ ့ၿငားေမ်ာ္လင့္ခ်က္ေသးေသးေလးကို
ဆုပ္ကိုင္ၿပီးကၽြန္ေတာ္လမ္းထေလွ်ာက္ေတာ့တာပါပဲ။
သိတဲ့အတိုင္းေပါ့ဗ်ာ။ ထိုင္ေနတာကႀကာၿပီးဆိုေတာ့ ဒယီးဒယိုင္နဲ ့ေလ၊
ၿပီးေတာ့ပိန္းေနေအာင္ေမွာင္ေနတဲ့ေန၇ာမွာေလွ်ာက္ဖို ့ႀကိဳးစားေနတာဆိုေတာ့ကာ ...
မၿမင္၇တဲ့အ၇ာေတြကိုတက္နင္း၊ ေၿခေထာက္ေတြမွာေသြးေတြစို ့၊
ခလုတ္ေတြကတိုက္ၿပီးေမွာက္၇က္လဲလိုလဲ၊ တစ္ကိုယ္လံုးေန၇ာလပ္မက်န္ေအာင္
ပြန္းပဲ့စုတ္ၿပတ္။ ဇာတ္ထဲမွာဆို၇င္ေတာ့ ဒီေန၇ာကမင္းသားေလးေဇယ်ာလိႈင္၇ဲ ့
လြမ္းခန္းေပါ့ဗ်ာ။ ပ၇ိတ္သတ္ေတြကေတာ့သနားတဲ့သူကသနား၊
ေကာင္းတယ္၊ ၿဖစ္ပေစဆိုၿပီးႀသဘာေပးတဲ့သူကေပး၊
ဟဲဟဲ ... အဲဒီလိုၿဖစ္မယ္ထင္တာပဲေနာ္။ဇာတ္ကေနတာဆို၇င္ေၿပာပါတယ္ ... ။
အိမ္မက္ထဲမွာေတာ့ကၽြန္ေတာ္ဟာ ဘယ္လိုပဲၿဖစ္ၿဖစ္ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေသးေသးေလးကို
၇င္မွာပိုက္ၿပီး ဆက္ေလွ်ာက္၊ ဆက္ေလွ်ာက္ေပါ့ဗ်ာ။

Episode. 5.

အဲဒီလိုဆက္ေလွ်ာက္လာ၇င္းကတစ္ေန၇ာေ၇ာက္ေတာ့၊
အေမွာင္ေတြႀကားကေန ၿမဴေတြလိုလို၊ မီးခိုးေတြလိုလို
လႊင့္ေမ်ာေနတဲ့အ၇ာေတြအေနာက္မွာ လင္းလက္ေနတဲ့အလင္းေ၇ာင္
ေလးကိုခပ္ပါးပါးေလးစေတြ ့လိုက္၇ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ဝမ္းသာသြားတာေပါ့။
ဒါနဲ ့ပဲအဲ့ဒီအလင္းေ၇ာင္ကိုၿပတ္ၿပတ္သားသားၿမင္၇ဖို ့နီးသည္ထက္နီးေအာင္
ကၽြန္ေတာ္တိုးကပ္သြားတဲ့အခါႀကေတာ့ ...
ၿမဴခိုးေတြႀကားထဲကေန လွပတဲ့အလင္းေ၇ာင္နဲ ့အတူ
မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ေၿဖးေၿဖးခ်င္းကၽြန္ေတာ့္ဆီကိုဦးတည္ၿပီးထြက္လာပါေလေ၇ာ။
သူ ့၇ဲ ့အၿပံဳးနဲ ့သူ ့၇ဲ ့သိမ္ေမြ ့ေအးၿမေနတဲ့ လႈပ္၇ွားဟန္တို ့ႀကားမွာ
ကၽြန္ေတာ္စီးေၿမာသြားၿပီးသူ ့နားကိုကၽြန္ေတာ္တိုးကပ္သြားေတာ့
သူကကၽြန္ေတာ္ကိုလွမ္းေခၚလိုက္ပံုေလးက ...
" ကို " တဲ့။
( ဘယ္သူ၇ွိ၇အံုးမွာလဲ၊ ကၽြန္ေတာ့္ခ်စ္သူေပါ့ဗ်ာ။
" ကို " ဆိုတဲ့စကားလံုးကိုသူတစ္ေယာက္ပဲသံုးဘူးတာေလ။
ေႀကာ္ၿငာပါဗ်ိဳ ့၊ ေႀကာ္ၿငာ )
ဂီတ ... ခ်ိဳၿမိန္လွပတဲ့ဂီတ၊ နားႏွစ္ဘက္ကေနတစ္ဆင့္၇င္ထဲကို
နက္နက္၇ႈိင္း၇ိႈင္းထိုးေဖါက္ဝင္ေ၇ာက္သြားတဲ့ဂီတ၊
တစ္ခြန္းထဲပါပဲ၊ ဒါေပမဲ့ တစ္သက္လံုးႀကားေယာင္ေနမွာၿဖစ္တဲ့ဂီတပါ။
ဒီလိုနဲ ့ကၽြန္ေတာ္ကလဲသူ ့အနားကိုတိုး၊ သူကလဲကၽြန္ေတာ့္အနားကိုတိုး
အဲ့ဒီလို ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ညီမွ်စြာတိုးလာႀကၿပီး၊ အတူယွဥ္တြဲကာ၇ပ္လို ့၇တဲ့
အေၿခအေနကိုလဲေ၇ာက္ေ၇ာ ...
ဓါတုေဗဒနည္းေတြနဲ ့ေဖၚစပ္ထားတဲ့ ဘယ္လိုအေမႊးနံသာမ်ိဳးမွကိုမပါတဲ့၇နံ၊
သူမ၇ဲ ့ကိုယ္သင္း၇နံမွာ ကိုကၽြန္ေတာ္တက္မက္စြာ၇ႈ၇ွိက္ေနတံုး
သူမကတစ္စံုတစ္ခုကၽြန္ေတာ္ကိုလွမ္းေပးလိုက္လို ့ႀကည့္လိုက္ေတာ့
ပန္းသီးတစ္လံုး။
၁၅၀၀ အခ်စ္ကိုေဖၚၿပတဲ့ ပန္းႏုေ၇ာင္၇ယ္၊
၅၂၈ အခ်စ္ကိုေဖၚၿပတဲ့ မိုးၿပာေ၇ာင္ေလး၇ယ္
အဲ့ဒီအေ၇ာင္ေလး ၂ ခုကိုအခ်ိဳးညီစြာေပါင္းစပ္ထားတဲ့
လွပတဲ့ပန္းသီးေလးတစ္လံုးေပါ့။
" ပန္းသီးစားၿခင္တာမ်ားကြာ၊ ပန္းသီးပင္စိုက္စ၇ာမလိုပါဘူး။
ဝယ္စားလိုက္လဲၿဖစ္တာပဲ " တဲ့ ကၽြန္ေတာ့္၇ဲ ့တစ္ခ်ိဳ ့ေသာသယ္၇င္းမ်ား၇ဲ ့စကားပါ။
ပန္းသီးပင္စိုက္ၿပီးမွ၇မဲ့ပန္းသီး၊ ဝယ္စားလို ့၇တဲ့ပန္သီး
ထိုထိုေသာပန္းသီးေတြက အခုပန္းသီးေလးေလာက္လွပါ့မလား ?
လိုၿခင္တက္မက္ဖြယ္၇ွိပါ့မလား ? ေက်နပ္မႈေ၇ာအၿပည့္အဝေပးႏိုင္ပါ့မလား ?
ဆိုတဲ့ အေတြးမ်ားကိုေတြး၇င္းက သူမေပးတဲ့ပန္းသီးေလးကိုတစ္ကိုက္
စၿပီးကိုက္စားႀကည့္လိုက္ေတာ့ ... ဘယ္ပန္းသီးနဲ ့မွကိုမတူ၊
တစ္မူထူးၿခားတဲ့အ၇ာသာကိုေပးႏိုင္စြမ္း၇ွိတယ္ဆိုတာကိုသိလိုက္၇ၿပန္ပါေ၇ာဗ်ာ။
ကၽြန္ေတာ္ေပ်ာ္လဲေပ်ာ္သြားတယ္။ေက်လဲေက်နပ္သြားတယ္သိလား။
( ကၽြန္ေတာ္ပန္းသီးပင္လဲမစိုက္ဘူးပါဘူး။ ပန္းသီးလဲဝယ္မစားဘူးပါဘူး။
ဒါေပမဲ့ဒီ့အ၇င္ကပန္းသီးေတာ့စားခဲ့ဘူးတယ္။ဘယ္လို၇တာလဲေတာ့မေမးနဲ ့ေတာ့
က်မ္းေလးေနမွာစိုးလို ့ခ်န္ထားခဲ့ၿပီ။ ဟဲဟဲ )
ဒီလိုနဲ ့သူမေပးတဲ့ပန္းသီးေလးကိုႏွစ္ခ်ိဳက္စြားစားေန၇င္း
သူမ၇ဲ ့ႏူးညံတဲ့လက္ကေလးတစ္စံုက၊ ကၽြန္ေတာ့္၇ဲ ့လက္ေမာင္းကို
လာၿပီးမွီတြယ္လိုက္ေတာ့ ...
သြားၿပီ .... ။
တဒိတ္ဒိတ္ခုန္ေနတဲ့ကၽြန္ေတာ္၇ဲ ့နလံုးသားဟာ
ကၽြန္ေတာ္၇င္ဘတ္ထဲကေနခုန္ထြက္ၿပီး
သူ ့မ၇ဲ ့ေၿခ၇င္းမွာဝပ္စင္းလို ့ေပါ့ဗ်ာ။
ကၽြန္ေတာ္ကလဲကၽြန္ေတာ္၇ဲ ့နလံုးသားကိုအလိုတူတာပါပဲ။
( ဇာတ္ထဲမွာဆို၇င္ေတာ့၊ ဒီေန၇ာဟာႏွစ္ပါးသြားေလးေပါ့ဗ်ာ )
ဒါေႀကာင့္ ...

ေသၿခာၿပီ၊
၇င္မွာၿဖစ္ေသာခ်စ္ၿခင္း၊
ေပ်ာ္၇ႊင္ေက်နပ္ၿခင္းနဲ ့အတူ ... ။

ပထမဆံုးေသာစကား၊

ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းဖ်ားက၊

ခုန္ထြက္သြားတာကေတာ့ ...။

"MAY I MARRY U "


Episode. 6.

ကိြစိ၊ ကြစိ၊ ကိြစိ၊ ကြစိ၊ ........................................................... ။

Episode. 7.

????????????????????????????????????????? ။

Episode

Episode
Episode
Episode
Episode
Episode
Episode
Episode
Episode

And so on ........................................................... Episode.

ၿပီးေသးဘူးဗ်။ အေမ့ဗိုက္ထဲမွာစၿပီးအိပ္ေန၇င္း
မက္ခဲ့၇တဲ့ အိပ္မက္ေတြကခုထိကိုမၿပီးႏိုင္ေသးဘူး။
ခုထိမက္ေန၇တံုး၊ မက္ေန၇အံုးမွာပဲ။
ကၽြန္ေတာ္ခုထိအိပ္ေနတံုး၊ အိပ္မက္ေတြမက္ေနတံုးပါပဲ။
ဒီ post ေလးကကၽြန္ေတာ့္ဘဝ၇ဲ ့အပိုင္းအစေလးေတြပါဗ်ာ။
feeling လာသလိုေလးေ၇းလိုက္မိတာကို၊ ဒီေန၇ာအထိၿပီးဆံုးေအာင္
ဖတ္ေပးခဲ့တဲ့ သယ္၇င္းမ်ားအားလံုးအတြက္ ...


Thanks.

AddThis Social Bookmark Button
Email this post


0 comments: to “ In My Dream

Design by Amanda @ Blogger Buster